Uganda ligt in oost-Afrika, ten westen van Kenia, ten zuiden van Soedan en ten oosten van Congo. Aan de zuidkant is het land begrenst door het grootste afrikaanse meer: Lake Victoria. Koffie, suiker, katoen en thee zijn de belangrijkste exportprodukten van Uganda. De oppervlakte is zeven keer Nederland. Er wonen ongeveer 27 miljoen mensen.
In 1971 kwam president Idi Amin aan de macht. Tijdens het gewelddadige bewind van Amin vielen naar schatting enkele honderdduizenden doden. Door interventie van Tanzania moest Amin het veld ruimen. Vervolgens kwamen vanaf 1980 Obote en Moi voor korte tijd aan de macht. Ook in deze periode bleef er veel geweld en onrust. In januari 1986 greep de National Resistance Army (NRA ) onder leiding van Yoweri Museveni de macht. Deze had tot dan toe als guerillabeweging geopereerd tegen het bewind van Obote. Museveni werd de nieuwe president en vervult nog steeds deze positie.
Uganda wordt gezien als ‘de parel van Afrika'. Dit door de prachtige natuur. Ofschoon de rebellen onder het bewind van Idi Amin en Obote veel verwoest hebben, is veel flora en fauna nog ongerept. Het toerisme is (nog) beperkt.



Kumi is een plaatsje in het oosten van Uganda. Er leven verschillende stammen, welke overwegend christelijk van geloof zijn (3/4 van de bevolking). Geloof is erg belangrijk voor de mensen. Het is hun houvast, ondanks de armoede die er heerst. Naast de verschillende lokale talen, is engels hun officiële taal. De mensen welke onderwijs hebben gevolgd, spreken redelijk tot goed engels. En dat worden er gelukkig steeds meer.

Het ziekenhuis ligt op ca. 5 km van het plaatsje Kumi. Mensen komen met name te voet of per fiets naar het ziekenhuis. Alleen de goed bedeelden komen per auto.
Kumi Hospital is een streekziekenhuis. Aanvankelijk was het een kliniek alleen voor lepra patiënten. Door de rebellen is eind jaren '80 veel verwoest. De watervoorziening was verwoest, evenals de boerderij en veestapel, welke in de eerste levensbehoeften van de lepra patiënten moest voorzien.
Onder leiding van dr. Opolot werd het ziekenhuis vanaf 1996 uitgebouwd tot een algemeen ziekenhuis. Zo kwam er o.a. een verloskundige afdeling, een afdeling chirurgie met benodigde operatie-kamers, een kinderafdeling en afdelingen voor patiënten met TBC of Aids.
De medische zorg wordt geleverd door verloskundigen, verpleegkundigen en artsen. De zorg rondom de patiënt voor wat maaltijden en lichamelijke verzorging betreft, komt neer op de familie of andere vrijwilligers. Zo is het rondom het ziekenhuis dagelijks een drukke bedoening van kokende en wassende mensen.
Het ziekenhuis is een “Church-hospital”, wat betekent dat de financiering niet vanuit de regering komt, maar van giften van de kerk. Ook patiënten die de kosten voor medische zorg niet of maar gedeeltelijk kunnen betalen, zijn van harte welkom. Op dit moment heeft het ziekenhuis grote financiële problemen en zijn de werknemers al enkele maanden op hun salaris aan het wachten.



Een ander groot probleem, onder andere t.g.v. financiële problemen van het ziekenhuis, is de stroomvoorziening. De hoge kosten van de energie kan het ziekenhuis op dit moment niet opbrengen, ze zijn afgesloten van het energie-netwerk. Het ziekenhuis is op dit moment afhankelijk van stroom via een generator. Maar ook de kosten hiervoor vallen erg hoog uit.
De brandstofprijzen in Oeganda zijn net als elders in de wereld erg gestegen. De stichting heeft reeds enkele kleine zonnepanelen aangeschaft om te kunnen voorzien in permanent licht op alle verpleegafdelingen. Oplossing van het kostenprobleem kan de aanschaf van grote zonnepanelen zijn, die in de volledige stroomvoorziening voor het gehele ziekenhuis voorzien.