Reisverslagen Cindy & Maaike

CINDY

Na jaren verhalen over Kumi van mijn collega Steffie gehoord te hebben besloten wij als gezin, (mijn man Eric, dochter Maaike van 15 jaar en zoon Daan van 13 jaar), in juli 2015 met Steffie, Timme en Joes mee te gaan. Samen hebben we door foto’s en fimpjes te bekijken en veel aan Steffie te vragen, onszelf en de kinderen proberen voor te bereiden op deze bijzondere reis.



Door driver George werden we opgehaald uit Entebbe. Het busje was vol met onze bagage en 40 kg extra aan kleren en knuffels van lieve vrienden en kennissen!! De reis naar Kumi was al een enorme beleving, de drukte in Kampala, de vele mensen op straat, de zwaaiende kinderen. De rit duurde 9 uur, waarin we alleen maar rondkeken en al genoten van deze bijzondere wereld. Net voor het donker kwamen we aan in Kumi bij het Guesthouse van Anne. Samen proosten we met een “ Nile” biertje op onze enerverende reis en aankomst in Kumi!

De eerste dag zijn we naar Kumi Hospital gelopen om daar kennis te maken met het ziekenhuis en het personeel. Indruk maakte de Nutrition Unit met de ondervoede kinderen, waar we kleren en knuffels uitdeelden. Gelukkig maakte Steffie ons wegwijs in de Oegandese gebruiken, het begroeten van elkaar, Yoga!, de beleefdheden uitwisselen, de oprechte interesse en de tijd voor andere mensen. We voelden ons erg welkom. Bijzonder was ook de lieve begroeting in de “ Hall of Hope” waar het personeel van het ziekenhuis hun werkdag start met wijze woorden, humor en muziek!



Het ontvangst op Adesso school was hartverwarmend. Wat was iedereen blij om Steffie en de kinderen te zien en wat voelden we ons als gezin welkom tussen de zingende en dansende kinderen. Samen met de kinderen en leraren dansten ook wij mee op de heerlijke Afrikaanse muziek. Het was een ontroerende maar zeker ook een vrolijke dag!


Ook gingen Maaike en Daan nog een dag naar school om lessen te volgen, het schoolleven te ervaren en ook te praten met de leerkrachten over hun eigen leven in Nederland.

De huisbezoeken, samen met twee veldwerkers van Kumi Hospital, maakten veel indruk. Bij elk dorp inventariseerde Steffie samen met Ruth en Harriët welke hulp er nodig was voor kinderen met een lichamelijke en/of verstandelijke beperking. Ook bezochten we gezinnen waar al hulp geboden was door de stichting. We deelden kleren uit aan de kinderen en we kozen gezinnen uit waar de door familie en vrienden “gesponsorde geiten” terecht moesten komen. Ontroerend waren de dankbare ouders. Aangrijpend was de armoede.



Verder bezochten we Kumi Farm en de orthopedische werkplaats, waar Eric met Simon inventariseerde wat er nodig is aan materialen en gereedschappen.

Samen op de Boda Boda verkenden we de omgeving van Kumi, Kumi Town, Odeelo Market, en The Rockpaintings met prachtige uitzichten over het Oegandese landschap.

Nu, alweer een aantal weken terug in Nederland, kijken we met intense gevoelens terug naar onze week in Kumi. Het was erg bijzonder om deze week samen met Steffie en de kinderen te mogen beleven. Oeganda en met name de mensen in Kumi hebben met hun rust, interesse, dankbaarheid, geduld en vrolijkheid een warm plekje in ons hart gekregen.



MAAIKE


In juli 2015 was het dan zover. Samen met mijn ouders en broertje mocht ik eindelijk mee met Steffie naar Kumi. Na alle mooie verhalen en foto’s was ik erg benieuwd hoe ik het zou ervaren.

De reis van Entebbe naar Kumi was heel erg indrukwekkend. We waren die avond ervoor in het donker aangekomen, dus veel van Oeganda hadden we nog niet gezien. Negen uur lang hebben we alleen maar uit het raam gekeken, gezwaaid en kushandjes geworpen. Met tussenstops om bijvoorbeeld geroosterde maiskolven te kopen, kwamen we ’s avonds eindelijk aan in Kumi.

Het ziekenhuis was erg mooi om te zien. Onderweg en op alle afdelingen kennis gemaakt met personeel, patiënten en familie van de patiënten. Overdag zat iedereen heerlijk buiten in de zon. Die rare blanke “Muzungu’s” waren voor sommige kinderen van de kinderafdeling en de Nutrition Unit toch wel raar, dus na het schudden van de handen even kijken of ze afgavenJ. Ik ben met mijn moeder en Steffie nog een keer terug geweest om spreekuren van zwangere vrouwen bij te wonen en we hebben ook een echo mogen zien.



Het welkom van de school was ontzettend leuk. We liepen ’s ochtends richting de school en we werden begroet door alle 1006 kinderen en het personeel. Na een rondleiding door de school hebben we vele mooie dansjes en optredens gezien. Met het volleybal team van de school ook nog even een partijtje gespeeld.

Het veldwerk was samen met de school het meest indrukwekkende wat ik gezien heb in Kumi. Een hele dag zijn we op pad geweest en op bezoek gegaan bij mensen die hulp nodig hebben. Aan alle kinderen waar we langs zijn geweest hebben we kleertjes uitgedeeld. Ik vond het moeilijk om te zien hoe die mensen in zulke armoede leven. Maar het is een mooie gedachte dat wij ze hebben kunnen helpen.

Samen met mijn broertje ben ik een dag naar de school gegaan om lessen te volgen. In Primary 5, 6 en 7 hebben wij de lessen Aardrijkskunde, Wiskunde, Natuur en Engels gevolgd. In iedere klas werden we door alle 200 leerlingen hartelijk begroet. Na de lunch hebben we anderhalf uur met Headteacher Helen en een andere docent gepraat over Nederland, wat de verschillen met de scholen waren en hoe wij leven. ’s Middags mag de hele school gaan sporten. Jongens spelen voetbal, meisjes spelen nettbal en beiden doen aan volleybal.

Iedere avond zijn we met voetballen, loombandjes en ballonnen naar het veldje tegenover het guesthouse gegaan. Terwijl mijn vader en broertje een wedstrijdje tegen de jongens van Kumi speelden, leerde ik de andere kinderen loombandjes maken en blies ballonnen op. Het was ontzettend leuk en iedere avond kwamen er weer meer kinderen kijken.

Ik wil Steffie echt hartelijk bedanken dat ik dit heb mogen meemaken. Als wij haar niet hadden gekend, was ik waarschijnlijk nooit naar Oeganda gegaan en had ik dit avontuur niet mee kunnen maken. Het is echt onbeschrijfelijk hoe fijn het was om daar te zijn, en ik wil zeker een aantal keer weer terug. Ik ben ook zeer trots dat ik daar mijn eigen Oegandese naam mag hebben: Amunot. Dit betekend “hoop”.

Aanmelden nieuwsbrief

Wil je op de hoogte blijven van onze stichting en het werk dat wij doen, meld je dan nu aan voor onze nieuwsbrief!
Mail jouw gegevens naar: nieuwsbrief@kumihospital.nl
en je ontvangt eens per kwartaal 
onze update.

KUMI NIEUWSBRIEF

Lees hier de laatste digitale nieuwsbrief van Kumi.
(zomer 2017)
Lees meer >>


Meer weten over 'Road to Kumi'?
Dat kan je hier lezen!